ARTIKEL UIT Kerkbode








nummer


9

datum uitg.


29-APR-2011


Van deur tot deur

Het is maandagmorgen 28 maart 2011. In het schemerdonker verlaat Pfarrer Reinhard Mayer zijn huis in Rankweil, Oostenrijk. Hij gaat op weg naar Nederland - Harderwijk om precies te zijn. Daar begint deze week de Generale Synode aan de zo genaamde 'Buitenlandweek'. Vol verwachting, maar ook een beetje gespannen stapt hij in zijn auto. Zijn presentatie om een zusterkerkrelatie te mogen aangaan, heeft hij op zak.



Hij geniet van de rit en hij denkt aan het wonder van Gods werk in de afgelopen jaren in Oostenrijk en Zwitserland. Inmiddels zijn er 5 gemeenten binnen het kerkverband van ERKWB (die Evangelisch-Reformierte Kirche Westminster Bekenntnisses). Hij mijmert verder hoe het allemaal begon in 1983/’84. In Neuhofen, een onbeduidend plaatsje dichtbij Linz, woonde toen Reinold Widter, hij verkondigde het Evangelie. Vanuit Dalfsen werd dit opgemerkt door o.a. broeder Anne Petter en door Gods Geest kon dit uitgroeien tot wat het nu is. Dit fascineert Reinhard Mayer nog het meest. God gebruikt mensen, maar zelf bewerkt Hij groei en bloei. Reinhard zelf kwam pas later in beeld toen hij besloot in Rankweil een preekpunt te starten. Vooral in de beginfase ondervonden Reinhard en zijn vrouw herhaaldelijk steun door de bijbeltekst: ‘waar twee of drie in bijeen , daar ben Ik zelf in het midden’. Samen zorgden zij ervoor dat de wekelijkse bijeenkomsten goed bezocht werden. Een gezin uit Zwitserland behoorde tot de vaste bezoekers. Dit gezin plantte een preekpunt in Zwitserland, in Winterthur met Pfarrer Thomas Reiner. Reinhard denkt vaak terug aan de moeilijke tijd die ze beleefden met Neuhofen, maar gelukkig hield God vast aan Zijn plan en gaf kracht aan die ene ouderling om samen met andere leden de gemeente bij elkaar te houden. Vorig jaar op 1 augustus mocht Neuhofen een nieuwe leraar ontvangen in de persoon van dominee Michael Meuleman.

Verder gaat de reis - de zon breekt door - verder gaat ook het verhaal. Want drie jaar geleden klopte er een Zwitserse dominee aan die zich bij de ERKWB wilde aansluiten. Het was Pfarrer Kurt Vetterli, die na diepgaande gesprekken een preekpunt in Basel startte. Hoe wonderlijk kunnen via Gods wegen mensen naar elkaar toe geleid worden. Het doet hem denken aan zijn eigen begintijd. Hoe ontzettend taai is het om met niets dan je eigen gezin een gemeente te stichten. Basel heeft het erg moeilijk, vooral ook financieel gezien. Het is een moedige stap van Pfarrer Kurt Vetterli om als parttime verpleger in een verzorgingstehuis te gaan werken. Reinhard vraagt zich tijdens zijn reis af of Kurt dit zal volhouden.

De rest van de reis verloopt voorspoedig. Reinhard verheugt zich al op de ontmoeting met de collega’s uit diverse landen, het geestelijke contact en de herkenning in Christus, ondanks de totaal verschillende culturen. Op donderdag 1 april was het zover. Hij zag vele bekende gezichten van de SSRO en van zijn Nederlandse thuisgemeente, Krimpen aan de IJssel. Met hem zijn zij enorm blij en dankbaar dat het zover mocht komen en de zusterrelatie een feit is. De synodevoorzitter, dominee P. Niemeijer, is erg onder de indruk van het levensverhaal van de kerken in Oostenrijk en Zwitserland. Het is een doorlopend getuigenis van moed en trouw, volbracht door Gods kracht. Zaterdag was de afsluiting van de 'Buitenlandweek'. Het betekende afscheid nemen van zijn medebroeders met wie hij nu met een zusterrelatie heeft. Belangrijk blijft ook met deze nieuwe status het voortdurend gebed en ondersteuning door o.a. kerkbezoeken van vakantiegangers in deze kleine gemeenten in Oostenrijk en Zwitserland.

Els Kok-de Vries, secretaris Buitenland voor de SSRO